Klaar!

O ja help! Een column schrijven. Precies op de eerste werkdag nadat de laatste werknemers weer naar Polen zijn vertrokken. Zo’n moment dat de druk van de ketel is. Meestal resulteert dat in een verkoudheid, griepje, verslapen en dat soort toestanden. De eerste twee opties wachten we wel af. Verslapen hebben we vanmorgen inderdaad gedaan, erg fijn gewoon. Nu op naar het volgende plan en dat is zo snel mogelijk vakantie vieren. Dus vertrekken we morgen voor 10 dagen richting de sneeuw. Een heerlijke vakantie voor ons als Leliekwekers gezin. Qua omstandigheden eigenlijk een prachtig seizoen dus we hebben vanaf het begin volle bak door kunnen draaien. Oogst leverbare bollen is maar heel gewoontjes. Dus nu een schuur knotsvol plantgoed. Het blijft altijd het eeuwige zelfde verhaal: meer meer meer.. Dat wordt dus schrappen, plantgoed verkopen en misschien zelfs wel wat de hoop op. Teeltrechten volplanten en bedenken wat we volgend jaar in de oogsttijd aan denken te kunnen in de schuur. Afgelopen week had ik even een gesprekje met één van onze medewerkers aan het uitleesbandje. Die keek er natuurlijk ook naar uit om weer naar Polen te gaan. Hij is er ook weer bij met het planten van de lelies wat in Maart alweer begint. Een super handige gast die hier van de hoed en de rand weet. Hij had het dus al aardig in de peiling: een hoop grof plantgoed “kunnen we mooi twee vrachtwagens op een dag doen” “We moeten het ondanks dat het meer ha’s worden toch in hetzelfde aantal weken kunnen planten”? Phoe zeg, allemaal dingen waar ik nog niet aan gedacht heb. Ik heb toegewerkt naar deze dag: alles voor iedereen afsluiten, laatste weken uitbetalen, jaaropgaves en allerhande formulieren uitdelen, de ballen in huis en voor de kinderen in de lucht houden. En juist op dit moment wordt er een boeking over het bureau heen geschoven door Jan met de mededeling: nu moeten we wel morgen weg.(met grijns) We gaan nog een dagje eerder heeft hij bedacht. Top! Blij dat deze kweker gewoon ook kan genieten van rust. De komende 10 dagen zullen wij geen enkele moeite hebben om het niet over het bedrijf en werk te hebben. Zalig dat Jan dat kan. En zoals onze medewerker ook zeer wijs tijdens dat uitleesbandjesgesprek zei: “en dan op de terugreis in de auto gaan jullie denken over wat er na de vakantie moet gebeuren” Jeetje dacht ik: hij kent ons dus echt wel goed want zo gaat dat inderdaad. De terugreis staat bol van plannen en ideeën. En hij voegde er nog grappend aan toe: en dan kan daarna voor Jan de echte vakantie beginnen: lelies planten in Limburg! Op naar een nieuw seizoen, ze vliegen met een rotvaart voorbij op een bollenkwekerij. Met blije medewerkers, die nu alle 80 weer gezond naar huis zijn. Daarmee ben ik dan weer intens tevreden!

Miranda van Straten