Huiberts Bloembollen

Tot 2013 was het bedrijf van John en Johanna Huiberts een gangbaar bollenbedrijf. Vandaag de dag is de bloembollenkweker biologisch en is ‘samenwerken met de natuur’ de leidraad. Want van de natuur win je het niet, aldus John. Dan kun je maar beter kijken hoe je er samen het beste van maakt.

Uit evenwicht

Het was John al langer opgevallen dat de grond veranderde. “De bodem werd steeds vaster. Het was veel te droog of juist veel te nat, de organische stoffen namen af of waren er gewoon niet meer – het was uit evenwicht, het inzetten van tegennatuurlijke middelen lag steeds meer voor de hand. Toen er aaltjes in de grond kwamen waar we maar niet vanaf kwamen, bevestigde dat mijn gevoel dat het zo niet langer kon. Het roer moest om.” De nieuwe inzichten staan grotendeels haaks op wat John op school leerde. “Daar leerden we vooral sturen op mineralen. Die maken 5% uit van de grond. Waarom sturen we eigenlijk niet op die andere 95%?, begon ik me af te vragen. Ik ben me erin gaan verdiepen en uiteindelijk hebben we hier de knop omgezet.”

Spons

Er is veel veranderd sinds John het anders aanpakt. “Als voeding van het land gebruiken we onze eigen hoogwaardige biologische compost met extra toevoegingen. Verder zorgen de wortels van de groenbemesters voor organisch materiaal in de grond. Organische stof zorgt voor waterbuffer die water opzuigt als het regent en weer afgeeft als het droog wordt. Dat wil je bereiken!” Ook de beplanting is er heel anders uit gaan zien. “Hier staan allerlei gewassen door elkaar, gebaseerd op: wat heeft de bodem nodig als hier bollen geplant moeten worden? We voeden de grond, niet langer de plant.” Een mooie bijkomstigheid is dat er voor vogels veel te halen is: er zijn weer volop insecten te vinden.” Ook dat is een hele verandering. “Vogels waren er nauwelijks meer, wat ik pas echt besefte toen ze terugkeerden. Het is prachtig, het raakt me dat ze er weer zijn. Ik koester de zwaluwnesten in de schuur!” De biologische werkwijze trekt, naast vogels en insecten, ook organisaties aan die benieuwd zijn naar de stand van zaken. “Ze doen hier tellingen en ook zij constateren dat het er flink op vooruit gegaan is. De omslag naar biologisch boeren was een goed besluit, het bewijs daarvoor ligt hier voor het oprapen.”

Oude wijn in nieuwe zakken

De koerswijziging betekende lastige jaren voor het bedrijf. “Van richting veranderen kost veel tijd, energie en geld, daar doe je jaren over. Biologisch boeren is niet gemakkelijker of handiger, in feite zijn we teruggegaan naar wat onze grootouders deden. Natuurlijk gecombineerd met hedendaagse technologie, het is wel 2019 natuurlijk. Alles is hier computergestuurd, bijvoorbeeld, toegepast op werkwijzen van vroeger. Oude wijn in nieuwe zakken, zeg maar.” “Maar we hebben ons doel kristalhelder voor ogen: het moet echt anders. En er komt een moment dat iedereen die kant op zal moeten. Er worden steeds meer middelen verboden, dus op enig moment móeten boeren wel kiezen voor een andere manier van werken.”

Groeimarkt

Biologisch boeren is volgens John een belangrijke reactie op de klimaatproblematiek. Desondanks is het een moeizame weg. “Het is aantoonbaar dat deze manier van werken veel beter is voor de aarde. Dat is bewezen, en ik zie dat zelf ook, nu ik het over een heel andere boeg heb gegooid. Het is onbegrijpelijk dat dit niet veel breder aangepakt wordt. Ik ben ervan overtuigd dat dit een groeimarkt is, al gaat het wel veel langzamer dan ik verwacht had. Ecologie is geen economie – ik vrees dat daar helaas de verklaring zit. Maar ik weet zeker dat dit letterlijk en figuurlijk de vruchtbare route van de toekomst is. Mijn overtuiging is: wie eenmaal op deze manier werkt, kan én wil nooit meer anders.”

Het kan wél

John heeft niets op met dooddoeners als ‘druppel op de gloeiende plaat’ of ‘Nederland als braafste jongetje van Europa’. “Dat is onzin. Het helpt wel degelijk om het roer om te gooien. Ik zie hier hoe onze grond verbeterd is, hoe het kan zónder gif, met moderne middelen. Als iedereen de schouders eronder zet, komt er beweging, dat weet ik zeker.”

www.huibertsbloembollen.nl